رسانه مستقل خبری کوردستان

www.rigakurdistan.ir

جمعه ۰۳ آذر ۱۳۹۶ | 24 Nov 2017
خانه » تحلیلی » شلوارهایمان و هنجارهایشان
شلوارهایمان و هنجارهایشان

چرا گرفتن هویت و نشان لباسی فتحی بالا برای پانها محسوب میشود ؟

تاریخ انتشار : ۱۱ مهر ۱۳۹۵

ریگا کوردستان – سرویس اجتماعی

ریگا کوردستان ،آن روزی که امیر احمدی و سربازانش سر بیرانوند ها را برای شرط بندی روی تعداد قدم هایی که یک تن بی سر برمی دارد می بریدند! تنها قصد مزاح و شرط در کار نبود. نه امیر احمدی اهل قماربازی بود و نه سربازان پهلوی برای مزاح کردن به کوه گرین لکستان زده بودند! قصد و نیت آنها در لفافه این شرط، قابل پنهان کردن نیست و آن قصد واقعی کندن سر از تن یک ملت بود، نه قمار و شرطبندی! واقعیت تلاش در جدا کردن افکاری از عامه بود که در فهم آنان ناهنجار می نمود، یکدست نبودن در آن سرهای کنده شده ریشه داشت و کندنش تلاش یکدست کردن بود!
هنجارهای جامعه ما، چیزی که در میان ما سنت آباء و اجدادی بود. آن فرهنگی است که هزاران سال با آن زیسته بودیم، در فهم آنان سرکشی خوانده میشد، ولی برای ما “حق زیستن” بود، نشان ریشه “داشتن” بود و سنت “زاده شدن” در جهانی متنوع و “زیستن” در بلندای کوههایمان بود. این سرهای بریده نشان آغاز تحمیل مدرنیته چکمه پوش قزاق، بر سنت گیوه پوشی بیرانوند بود.
اگر امروز از آن گاراژدار خرم آبادی دلیل توهین به ملت کورد را بپرسی، قطعا همان جواب را خواهد داد که امیر احمدی دلیل مشروعیت فتح خود بر ما میدانست. “آن شلوار نشانه ناهنجاری است”! و به راستی در دستگاه فکری آنان ما ناهنجار بودیم و هنوز مانده ایم!
یکدست شدن برای آنان هدفی ارزشمند است و تنوع خیانت است، پس شلوار کوردی ممنوع!
هیچ کس مطمئنا وقت خود را تلف آموزش حق پوشش به آن گاراژدار نخواهد کرد(شاید شلوار کوردی پوشی به او تذکری بدهد و یا شاید اماکن به دلائلی غیر از حق پوشیدن آن بنرش را جمع کند!) ولی تبارشناسی این ناخوداگاه او، دریچه ای است به فهم درستتر حقوق شهروندی و انسانی ما و پرده کشی از دروغ مدرنیته آنان.
مدرنیته رضاخانی و وارثانش ناقل تناقضات و سوء نیات ای ادامه دار است، که در آن کوردی پوشیدن و کوردی حرف زدن و کوردانه زیستن به یک امر ناهنجار معنی میشد و با توجیهات پیشرفت تحصیلی و فرصت استخدامی و امکان ورود به نهادهای مدرن سعی در تحریف “مدرن زیستن” به آسیمیله شدن داشت و این فهم تا به کنون هم در ذهن بسیار کسان چه آگاهانه و چه ناآگاهانه به حیات خود ادامه می دهد و این دروغ تنگ تنبانی است که هنوز بریده نشده و عورت نمایی اش هنوز کامل نشده است.
شاید اندک کسانی از کندن شلوارهایشان و گذاشتن کلاه پهلوی بر سر خویش، به سعادت گاراژداری رسیده باشند. ولی از همان روز اول “بیران”هایی بودند که تنگه های تناقض را بر آنان ببندند و سرهایی بودند که با تیغ کینه شان بریده شوند ولی کلاه نپذیرند.
خروجی آن دستگاه که همه را آسیمیله و یکدست می خواست، برای ما چیزی بیشتر از سعادت قبض نویس شدن در یک گاراژ بیشتر نبوده و نیست و همان بهتر که آن بهشت شان بر ما ممنوع باشد.اما آنچه که بیشتر مایه تعجب شد در این قضیه، لذت بردن عده ای و خیال فتح کردنشان از یک بنر ابلهانه بود!
فهم این توهین همچون “لذت” قصد امیر احمدی از بریدن سرهای ما را یادآور است!
لکهای کوردی پوش که حق ورود به یک گاراژ را از آنان هم می گیرند، در واقع سوژه فتح شدن یک اقلیت اند که خود حاشیه و دنباله یک مرکز دیگر است! کسانی که خود فتح شده و زمانی ناهنجار یک دستگاه ناعادلانه دیگر بوده اند، امروز کمر به انتقال تجربیات عملی خود در آسیمیلگی بر لک در آن محل بسته اند!
این قلیلان که حق را همچون یک پانترک و پان ایرانیست از دل جعل و دروغ استخراج می کنند و با پیشفرض حاشیه ای بودن کورد و کوتاه بودن دست کورد از منابع قدرت، امکان خوردن حق اش و انکار بودنش را برای خود تصور میکنند، وسوسه فتح کردن لک در سر دارند!
آنان ممنوع کردن کورد را از هر ورودی آسان و مسبوق به سابقه دیده اند و از این گذر، امروز نارسایی های اجتماع خودیشان را با فتح کورد لک و کورد فیلی، می خواهند جبران کنند!
آنان کورد لک را سوژه ای برای پیاده کردن جعلیات خود در تاریخ و چهارچوب بستن تجربیات آسیمیلگی خویش می بینند. از گذر چنین تجاربی است که یک روز با ابتذال یک رپر همدل می شوند و یک روز از یک قبض نویس در گاراژی قهرمان میسازند!
ما را کوه ها و بلوط ها و موسیقی و رقص به هم پیوسته است.
اگر از کورد نفرت دارید، جنگلها را بخشکانید!
اگر از کورد نفرت دارید، کوه ها را از بیخ بکنید!
اگر از کورد نفرت دارید، تمام تاریخ را جعل کنید!
اگر از کورد نفرت دارید، گوشها کر کنید تا موسیقی نشنوند!
اگر از کورد نفرت دارید، پاها را بشکنید تا کسی دیگر نرقصد!
ولی شما همچون آن قهرمان نشسته در گاراژتان، بیشتر سزاوار ترحم اید تا توجه، تناقض هایتان نه ریشه در تفاوت تاریخی بلکه محصول نازمانی تاریخیتان است و بس.
آزادی های مجازیتان نشان برحق بودنتان نیست، بلکه از نواقص و معایب تکنولوژیکی مدرنیته محسوب میشود.
بدانید که اندک فروش حماقتتان به مردم نشان از موفقیت محسوب نمی شود،آن نمود سردرگمی
و بحران اجتماعی است که عام روزگار مجازی شده، محسوب میشود.
در شما حل شدگان، ظرفیت حل بودن برای هیچ معضلی وجود ندارد، چه رسد به حل کردن اصالت لک در خود فراموش شده تان.

کیومرث فتحی /دبیر سرویس بین الملل

لطفا دیدگاه خود را در مورد این مطلب بیان کنید.
کلام روز

يكرنگ بمان حتي ...

حتي اگر در دنيايي زندگي ميكني كه

مردمش براي پررنگي هزار رنگ ميشوند

تازه‌ها
شبکه‌های اجتماعی
مصاحبه آرشیو
یک پژوهشگر کرمانشاهی: منابع طبیعی موجود به سرعت درحال اتمام هستند/نیازمند بازنگری در فرهنگ کار هستیم

یک پژوهشگر کرمانشاهی:
منابع طبیعی موجود به سرعت درحال اتمام هستند/ نیازمند بازنگری در فرهنگ کار هستیم.

«گل انار» ارژنگ

ریگا کوردستان – سرویس فرهنگی مرادی، خلیلی، افضلی و نظری کرمانشاهی بررسی کردند «گل انار» ارژنگ سحر رنجبر: می‌گویند شاعر دیکتاتور هم هست. اما فقط در شعر خودش این ویژگی را دارد. در واقع چنانچه فاقد این ویژگی باشد نمی‌تواند بر کلماتش تسلط یابد و کسی که کلماتش از او فرمان‌برداری نکنند شاعر نیست. شعر […]

وقتی که محدودیت ها به تو می بازند

ریگا کوردستان – سرویس ورزشی (مصاحبه اختصاصی با صدیقه گراوند دختر ورزشکار کوهدشتی و نایب قهرمان کاراته آسیا) ‎سئوال: خودتان را کامل معرفی کنید؟ چند سالتان است، ورزش را از کجا شروع کردید؟ چه شد که سراغ ورزش رفتید؟ ‎جواب: من صدیقه گراوند هستم متولد ١٣۶٨، چون خیلی ورزش را دوست داشتم در سن ١۵ سالگی […]

مشاهیر و نخبگان/a> آرشیو
خبرنامه پیامکی

جهت عضویت در خبرنامه پیامکی ریگا کوردستان و دریافت آخرین خبرها فرم را تکمیل و ارسال فرمایید.