رسانه مستقل خبری کوردستان

www.rigakurdistan.ir

جمعه ۳۱ شهریور ۱۳۹۶ | 22 Sep 2017
خانه » اخبار » آیا هیچ حلی بر تراژدی کولبرکشی وجود ندارد؟
آیا هیچ حلی بر تراژدی کولبرکشی وجود ندارد؟

اگر همه مين ها برداشته شوند!، اگر مرگ هر كولبر بر قاتلش مسئوليتي بيافريند!، اگر اقتصاد ايران محدود به مركز نباشد! و هزار اگر و مگر دیگر در باره کوله بری ...

تاریخ انتشار : ۱۳ بهمن ۱۳۹۵

ریگا کوردستان – سرویس اجتماعی 

اگر همه مین ها برداشته شوند!

اگر مرگ هر کولبر بر قاتلش مسئولیتی بیافریند!

اگر اقتصاد ایران محدود به مرکز نباشد!

در حال حاضر پنجاه درصد صنایع ایران محدود به شهر تهران و حومه آن شهر میباشد!

اگر اسکله های فراقانونی جنوب بسته شوند!

چون آن وقت “برادران قاچاقچی” احمدی نژاد مجبور به دفاع از مسیر جدید بارهای خود که کول کولبران خواهد بود، میشوند

اگر اختیار اقتصادی کوردستان به دست خود کوردها بیفتد، البته با منطق بازار آزاد.

یا فراتر از همه ایران عضو سازمان تجارت جهانی بشود!

هیچ کدام از این اگرها هیچ امکان وجودی در کوتاه مدت ندارند. پس هر کولبر ٢٠ ساله ای میتواند چشم انداز مادام العمری بر کار خود ببیند.

ولی یکبار، یک نفر برای یک مدت محدود”حدود دو سال” موفق به جلوگیری از کشتار کولبران شده است!

حاجی عارف.

کرمانجان به مجموعه ای از کوردهای بی عشیره که در حد فاصل ارومیه_سلماس و در نزدیکی مرز شپیران ساکن هستند گفته میشود”در آنجا کرمانج در میان بادینان روژهه لات به معنای کشاورز روستایی گفته میشود و معنای جدا از لهجه کورمانجی دارد”. این مجموعه روستانشینان کورد مرزنشین به تجربه از مزایایی یک اتحاد عشیره ای مطلع بودند و در اوایل قرن ٢١ موفق به تشکیل یک عشیره جدید به ریاست حاجی عارف  به نام عشیره “کرمانج”در شپیران شدند!

حاجی عارف مستقیما سراغ بالاترین مقام سیاسی ایران رفت و موفق به گرفتن دستور “منع تیراندازی به کولبران قاچاق گازوئیل” به ترکیه شد.

شپیران در عرض چند ماه به قلب گازوئیلی اقتصاد استان ارومیه تبدیل شد. شپیران از لحاظ کشاورزی بسیار ضعیف است و سنگینترین صنعت آن سه کارگاه بلوک زنی است، شپیران همیشه با معیشتی شبه پرولتری معنا شده است. همیشه میشد شپیرانی ها را سر چهارراه های ارومیه و سلماس منتظر کارگری بودند، دید. اما در آن دو سال شپیرانی ها را فقط میشد در پارچه فروشی های ارومیه هنگام خرید تشخیص داد!

البته با یک اصطلاح که مختص به خودشان بود!

کیژان بوهایه؟

گرانترینش لطفا!

لابی کوردستیز در ارومیه به سرعت توانست آن صرفنظر کوتاه مدت امنی را به شدیدترین وجهه ممکن خود بازگرداند.

توجیه آن لابی برای اعمال دوباره قدرت سخت گلوله، گمرک گرفتن های یک حزب کوردی از بارهای قاچاق کولبران بود، ولی در اصل کمبود کارگر مفت برای کارگاههای اطراف ارومیه که متعلق به همان ها بود عامل اصلی نظارت دوباره مرز شد.

شپیران یک پنجره بود که مرکز از آن یک امکان کنترل نکردن را دید زد.

چنین حلی، یعنی کاستن از جو امنیتی بر مرزهای کوردستان با شرایط جدید و تجربه مسئله شمیران، تقریبا به امکان صفر نزدیک است.

کارهای دیگر مرکز در قالب کارت پیله وری و سامان دهی چند بازارچه جدید، نه فایده و نه اهمیتی داشته و دارند.

آیا امکان کولنَبری هست؟

بله اگر کاری باشد که بدون سرمایه انجام شود و دستمزدش کفاف زندگی را بدهد!

در باب سرمایه هم در این مناطق تقریبا میشه ادعا کرد که همه نقدینگی کوردستان توسط ضربات سالهای آخر احمدی نژاد به باد زور رفت. هر چند که بسیار ناچیز هم بود.

با حذف یکی پس از دیگری سرمایه داران کورد در کرماشان و کوردستان و ارومیه، ما نه تنها شاهد ورود سرمایه ای جدید به محل نبودیم، بلکه شاهد فرار خرده سرمایه های غیر دولتی هم هستیم!

نمونه های خانواده های مدلل و روزچنگ و صرافی های بانه و پیرانشهر که پیش چشم تک تک ما بدون حتی مخالفتی مجازی از طرف ما صورت گرفت، تقریبا عبرت آموزی به همه کارآفرینان و سرمایه داران کورد بود وقتی که ما مشغول “سرمایه” مارکس بودیم!

ما سقوط را میبینیم ولی ضمینه های آن را خیلی کمتر!

بازگشت به دولت.

آیا دولت میتواند در حل این مسئله مفید واقع بشود؟

دولت اگر قبلا میتوانست حل باشد ولی نمیخواست حل بکند، اکنون حتی اگر هم بخواهد دیگر نمی تواند حل باشد!

خارج از نمونه به تصویر کشیده شده کولبران، میلیون ها کورد در حاشیه شهرهای کرماشان و سنندج و خرم آباد و سقز و شاباد، در وضعیتی به مراتب اسفناکتر از کولبران رنج روزهای زنده بودن را بر دوش میکشند و کسانی که کولبری را اوج ناچاری کورد میبینند حتما از حاشیه های خرم آباد و کرماشان و سنندج بی خبراند. جائی که میلیون ها کورد در آرزوی همان کولبری اند ولی کولی در محل نیست که بر جان خود بکشند.

وضعیت اقتصادی فعلی دولت هم به مراتب اسفناکتر از درک عمومی ما از واقعیات پیدا و پنهان آن است که بتواند قدم مثبتی در ضمینه حل تراژدی کولبری و حاشیه نشینی و بیکاری در کوردستان بردارد. اگر به فرض محال نفت به قیمت های جهانی دوره احمدی نژاد برگردد و دولت بتواند مفید واقع بشود در حل این مسائل، ماهیت لابی گونه تخصیص اعتبار و استراتژی مرکزگرایی طرح های توسعه ای ایران، دوباره و همچون گذشته، کورد بی لابی و حاشیه ای ایران را از هر حلی محروم خواهد کرد.

اوج قدرت لابی گری کورد در ساختار قدرت فعلی، همان “گریه کردن در مجلس” بود!

اما “اگری” و تنها یک “اگر” وجود دارد که در کنار همه احتمالات و طرحهای منجر به شکست مجدد و تکرار آزمایشات بی نتیجه وجود دارد.

تغییر مسیر!

تغییر مسیر قاچاق و کولبری به مسیرهای کمتر خطرناک و غیر مین گذاری شده!

“مناطق آزاد تجاری”

هر چند هیچ نمونه موفقی از مناطق آزاد تجاری در ایران وجود ندارد ولی وضعیت معیشت مردم در هیچ کدامشان از وضعیت مناطق مرزی کوردستانی بدتر نیست. ایجاد این مناطق در امتداد مرزهای استان های ایلام و کرماشان و کوردستان و ارومیه میتواند مسئله تراژیک کولبرکُشی را تا حدودی حل بکند چون مسیرهای قاچاق را از مناطق مین گذاری شده دورتر و کولبر را از تیررس مرزبانی خارج میکند. البته این امکان تنها مزیت منطقه آزاد تجاری محسوب نمی شود. در نبود سرمایه داخلی این مناطق میتوانند برای سرمایه خارجی تا حدودی جذاب واقع بشوند و تا حدودی این امکان در امتداد مرز با کوردستان باشور بیشتر است. چون کوردهای باشور هم علاقه دارند و هم کمبود زیرساخت تولیدی همچون برق و مواد اولیه و نیروی کار متخصص، وجود این امکانات در ۵٠ کیلومتری مرز کوردستان باشور با کوردستان روژهه لات، میتواند آنها را جذب بکند.

اصل بازگشت سرمایه و تملیک و امکانات قانونی در جذب سرمایه خارجی به مناطق صفر مرزی با کوردستان باشور در قالب مناطق آزاد تجاری میتواند جذاب بوده و صادرات از طریق مرز با عراق را هم افزایش دهد.

یک مسکن و درد کمتر!

مناطق آزاد تجاری هیچ گاه منجر به حذف پدیده قاچاق نخواهند شد چون قاچاق واقع حذف ناشدنی اقتصاد ایران است. ولی اگر همان بار قاچاق از مسیر بمو_سرپل به مسیر قصر_شاباد منتقل شود و از مسیر پینجوین_مریوان به مسیر مریوان به سنندج منتقل شود، به دو دلیل به کمتر شدن تلفات منجر خواهد شد!

اگر پنجاه کیلومتر از مرز به داخل بیاییم مناطق مین گذاری شده به شدت کاهش خواهند یافت دوم هرچه از مرز دورتر بشویم از تیررس تیرهای بدون پاسخگویی دورتر میشویم!

اما مناطق آزاد

این چنین طرح هایی در خود دولت هم مطرح شده و تبدیل شدن آن به یک مطالبه عمومی برای مردم ما کمتر بار امنی خواهد داشت و کار پیگیری آنها هم با مقدار جسارت موجود در قلوب نمایندگان فعلی کوردستانات هم همخوانی دارد.

این مناطق یک خرده مزیت دیگر را هم دارا هستند و آن امید بازگشت خرده سرمایه های کوردی از آپارتمان سازی در حاشیه های تهران و کرج به سنندج و سقز و کرماشان است.

در نهایت نگارنده خود معترف است مناطق آزاد تجاری حل واقعی بحران های اقتصادی کوردستان نیست ولی بر این باور هم میباشد که در میان امکانهای موجود فعلی اورژانسی ترین مورد ایست که از شدت تراژدی هر روزه کولبرکُشی خواهد کاست.

ادامه دارد

کیومرث فتحی

 

لطفا دیدگاه خود را در مورد این مطلب بیان کنید.
کلام روز

يكرنگ بمان حتي ...

حتي اگر در دنيايي زندگي ميكني كه

مردمش براي پررنگي هزار رنگ ميشوند

تازه‌ها
شبکه‌های اجتماعی
پربازدید‌ها
تحلیلی آرشیو
«گل انار» ارژنگ

ریگا کوردستان – سرویس فرهنگی مرادی، خلیلی، افضلی و نظری کرمانشاهی بررسی کردند «گل انار» ارژنگ سحر رنجبر: می‌گویند شاعر دیکتاتور هم هست. اما فقط در شعر خودش این ویژگی را دارد. در واقع چنانچه فاقد این ویژگی باشد نمی‌تواند بر کلماتش تسلط یابد و کسی که کلماتش از او فرمان‌برداری نکنند شاعر نیست. شعر […]

شعبان­‌ها و گریز از کورد با گُرز!

ریگا کوردستان – سرویس سیاسی در تاریخ این مرزوبوم دو خط به‌موازات هم به عمل سیاسی منجر می‌گشتند، یکی از زبان و دست شعبان‌ها برآمده بود و دیگری در دایره فهم خواجگان بر قدرت گرد می‌شد. شعبان کیست؟ فرزند باد! هیاهو! و باد تخم‌های خویش را در هر مزبله­‌ای خواهد ریخت، پس شعبان در همه‌جا […]

موفقیت هایی که همیشه فردی نیستند

ریگا کوردستان – سرویس اجتماعی اعلام نتایج رقابت هایی در سطح کلان کشور که بیشتر خانوادە ها با آن درگیر هستند همیشە و برای هر مخاطبی جذاب بوده و هست که البته برای عده ای نیز تأمل برانگیز می باشد. ماراتن سال ها حضور در سیستم آموزش و پرورش ایران کنکور نام دارد، سابقه این […]

مصاحبه آرشیو
یک پژوهشگر کرمانشاهی: منابع طبیعی موجود به سرعت درحال اتمام هستند/نیازمند بازنگری در فرهنگ کار هستیم

یک پژوهشگر کرمانشاهی:
منابع طبیعی موجود به سرعت درحال اتمام هستند/ نیازمند بازنگری در فرهنگ کار هستیم.

«گل انار» ارژنگ

ریگا کوردستان – سرویس فرهنگی مرادی، خلیلی، افضلی و نظری کرمانشاهی بررسی کردند «گل انار» ارژنگ سحر رنجبر: می‌گویند شاعر دیکتاتور هم هست. اما فقط در شعر خودش این ویژگی را دارد. در واقع چنانچه فاقد این ویژگی باشد نمی‌تواند بر کلماتش تسلط یابد و کسی که کلماتش از او فرمان‌برداری نکنند شاعر نیست. شعر […]

وقتی که محدودیت ها به تو می بازند

ریگا کوردستان – سرویس ورزشی (مصاحبه اختصاصی با صدیقه گراوند دختر ورزشکار کوهدشتی و نایب قهرمان کاراته آسیا) ‎سئوال: خودتان را کامل معرفی کنید؟ چند سالتان است، ورزش را از کجا شروع کردید؟ چه شد که سراغ ورزش رفتید؟ ‎جواب: من صدیقه گراوند هستم متولد ١٣۶٨، چون خیلی ورزش را دوست داشتم در سن ١۵ سالگی […]

مشاهیر و نخبگان/a> آرشیو
خبرنامه پیامکی

جهت عضویت در خبرنامه پیامکی ریگا کوردستان و دریافت آخرین خبرها فرم را تکمیل و ارسال فرمایید.