• صفحه خانگی
  • >
  • مقاله
  • >
  • از توهم فرهنگ تا فحاشی نانی/ یادداشتی درباره کیفیت نان در کنگاور

از توهم فرهنگ تا فحاشی نانی/ یادداشتی درباره کیفیت نان در کنگاور

  • توسط
  • ۱۳۹۵-۱۱-۰۶
  • ۰

ریگا کوردستان – سرویس اجتماعی

ریگا کوردستان،مصرف نان در ایران نسبت به میانگین جهانی چند برابر است و کیفیت آن به عنوان مهم‌ترین قلم در سفره خانوارها همیشه جای نگرانی بوده است. تلاش‌های بسیاری در سالیان اخیر از جانب فعالان اقتصادی و دولت برای ارتقای کیفیت نان و حرکت به سمت تولید نان صنعتی انجام‌گرفته که به نظر می‌رسد این جنبش بسیار ضعیف است و دوران کودکی خود را سر می‌کند.
از مهم‌ترین مشکلات نان و نانوایی‌ها از دیدگاه مصرف‌کنندگان آن در کنگاور می‌توان به ١- مسائل بهداشتی نان ٢- کم‌فروشی ٣- کیفیت بد نان ۴- عدم رعایت شأن مشتری از سوی عوامل نانوایی ۴- نظارت ضعیف و سلیقه‌ای بر تولید نان از طرف دولت ۵- عدم آگاهی مردم از حقوق شهروندی.
مسائل بهداشتی: استخدام کارگران معتاد در نانوایی‌های شهر کنگاور مشهود است، به کار گماشتن افراد معتاد در تولید مواد خوراکی در هرکجای دنیا امری مردود است اما اینجا کنگاور است. مصرف دخانیات حین عمل‌آوری و پخت نان در این شهر غیرقابل کتمان است. دست‌های آلوده کارگران و عدم رعایت بهداشت فردی حتی حین بیماری‌های فصلی نظیر آنفلوانزا با این توجیه مضحک و دردناک که خمیر در تنور پخته می‌شود به هنجاری نا به هنجار بدل شده است، چونکه اینجا کنگاور است. مکان آلوده در انبار کردن آردها، ظروف آلوده برای عمل‌آوری خمیر، استفاده از جاروی آلوده برای تمیز کردن ساج نان و… از دیگر معضلات بهداشتی نانوایی‌ها در کنگاور است.
کم‌فروشی: اگرچه عمومیت ندارد اما دردی بر دردهای پیشین است.
کیفیت بد نان: سوختگی نان، خمیری بودن نان، وجود کناره‌ی زیاد و وجود آرد زنده در نان و.. که مجموعاً در ایجاد اختلال در سیستم گوارشی و تولید صفرا و شلوغ کردن مراکز درمانی به‌نوبه‌ی خود سهمی به سزا دارند.
عدم رعایت شأن مشتری از سوی عوامل نانوایی: دوست داری ببر دوست نداری برو هرجایی که دوست داری، نان نداریم برو!!!
استفاده از ادبیات لمپنی، پرخاشگری و توهین به مشتری‌ها و دادن نان بی‌نوبت خجالت‌آور است، اما شرم‌آورتر آنجاست که از جانب یک بازنشسته که پس از فراغت از خدمت نسبت به شهروندانی که برای هر گرم از نانی که می‌خرند پول نقد می‌پردازند و بازار این صنف را در هر شرایطی سکه کردەاند ابراز شود.
نظارت ضعیف و سلیقه‌ای بر تولید نان از طرف دولت: قطعاً مسیر مسئولان محترمی که در کنگاور بر کار نانوایی‌ها نظارت می‌کنند به شهر اسدآباد خورده است و همین بس که برای یک‌بار هم که شده در چگونگی طبخ نان این همسایه‌ها نظری بیفکنند!
عدم آگاهی مردم از حقوق شهروندی: پس از انقلاب شاه و ملت در سال ١٣۴٢ قانون ارباب رعیتی منسوخ شد. شهروند محترمی که در مقابل کالای خریداری‌شده وجه آن را می‌پردازد دیگر بنده و رعیت نانوایی‌ها نیست که هر نانی با هر وزن و با هر کیفیتی را با توهین بخرد و بخورد!

 

مصطفی باقری آشنا /دبیر سرویس اجتماعی 

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اخبار